кылап I
ар. южн.
ножны;
кылычты кылабынан суурду он извлёк меч из ножен.
кылап II
то же, что кыяп I;
кароолго карап келтирип, кылабына жеткирип, машааны ирмеп ийгени фольк. на мушку точно взяв, доведя до (прицельной) нормы, он дёрнул спуск (ружья);
кылабына келгенде когда придётся к слову, к случаю, кстати; когда будет подходящий момент;
кылапка тол- то же, что көнүлгө тол- (см. көңүл).

кылап (кын), кылабы,
кылаппы

кылап (кыяп), кылабы

Ык, оңтой, эп. Кароолго карап келтирип, Кылабына жеткирип, Машааны ирмеп ийгени («Манас»). Кылабына келгенде, Кырк баатырды жайлаган (Эл ырлары).

ар.
непочтение; опорочивание, хула;
кылапат айт- хулить, порочить (гл. обр. за глаза);
кылапат айтсам, оң боюн не видать мне добра, если опорочу (тебя);
артынан кылапат айтпагыла не порочьте его за глаза;
маа кылапат айтсынчы! пусть-ка попробует охаять меня!

зат. Жаманатты сөз. Эч кимиң мындай-андай деп артынан кылапат айтпагыла (Жантөшев). Балким бирөө «Батишиң мындай, Батишиң андай» деп кылапат айтса, намысы катуу Чаргын ызаланар беле (Сыдыкбеков).

кылапат, кылапаты, кы-
лапатты
кылапат айт-

Жаманатты сөз. Эч кимиң мындай-андай деп артынан кылапат айтпагыла (Жантөшев). Балким бирөө «Батишиң мындай, Батишиң андай» деп кылапат айтса, намысы катуу Чаргын ызаланар беле (Сыдыкбеков).

порочить, охаивать, хулить (гл. обр. за глаза).

кылапатта-