кулакташ I
имеющий возможность говорить с кем-л. на ухо; говорящий с кем-л. на ухо;
жапанда узун жыгач, үстү темир, асты таш, учу Самаркан менен кулакташ загадка в пустыне длинный столб, на верху его железо, снизу камень, а конец его с Самаркандом говорит (отгадка телеграф);
ууру талапташ, бөрү кулакташ погов. воры соединены одной верёвочкой (друг друга знают), волки - ушами (завыл один, воют и другие).
кулакташ- II
совместно слушать, совместно прислушиваться.

кулакташ (сын а.)

кулакташ-

Бири-бирине кабарлаш, өз ара байланыштуу. Ууру талапташ, бөрү кулакташ (макал).

Бири-бири менен байланышып, кабардар болуп туруу, кабарлаш болуу. Карасакал Бекбайдын башынан чеңгелдеп эркелетти: - Кан канды кылбайт эмеспи... Өз канымсың да - мага кызмат кылып келдиң, мындан ары да кулакташ болобуз (Абдыраманов).

Бири-бири менен байланышып, кабардар болуп туруу, кабарлаш болуу. Карасакал Бекбайдын башынан чеңгелдеп эркелетти: – Кан канды кыйбайт эмеспи... Өз канымсың да – мага кызмат кылып келдиң, мындан ары да кулакташ болобуз (Абдыраманов).