и. д. от кордо- II
1. пренебрежение; оскорбление, поношение;
2. особый вид песни в фольклоре, содержанием которой является осмеяние противника или его покровителя.

кордо этиштеринин кыймыл атоочу.

insult ‘инсалт

kordoo
tahkir, hor görme

кордоо
кордоо айтышы (ад.)
кордоо ырлары (ад.)

издевательство

КОРДОО – кылмыш-жаза укугунда: 1) жоопкерчиликти оордотуучу жагдайлардын бири; 2) атайылап денсоолукка азыраак залал келтирилген учурда жиктеле турган жагдай; 3) бейбаштыктын белгиси катары жиктелүүчү жагдай; 4) көрсөтмө берүүгө мажбурлоо катары жиктеле турган жагдай; 5) бири-бирине баш ийбеген аскер кызматкерлеринин ортосундагы өзара мамилелеринин уставдык эрежелерин бузгандыгы үчүн кылмыш-жаза жоопкерчилигине тартуу белгилеринин бири.

Издевательство

адаб. Акындардын бири-бирин кордоп, мазактап, мыскылдап ырдашы.

кордо ІІ этишинин кыймыл атоочу.

кордо ІІІ этишинин кыймыл атоочу.

кордоочу (а.)

любитель порочить, хулитель;
алы жетпеген - акыретчил, колу жетпеген - кордоочул погов. слабосильный на загробную жизнь уповает, а неудачник (всё) порочит.

кордоочулук, кордоочу лукка

адаб. Кыргыз оозеки поэзиясындагы каада-салт ырларынын бир түрү.