колдуу I
1. имеющий руку;
2. указывает на чьё-то участие в нехорошем деле;
киши колдуу болду (это неспроста) кто-то натворил, чьих-то рук дело;
ким колдуу болду? чьих это рук дело?
киши колдуу болуп өлгөнү же өз ажалынан ооруп өлгөнү - маалым эмес умер ли он насильственной смертью или же, поболев, своей смертью - неизвестно.
колдуу II
имеющий войско;
калың колдуу душман враг с большим войском;
жер майышкан колдуудай кирди кубат-демине фольк. он вошёл в силу-мощь, будто за ним несметное войско.

сын. Аскерлүү, кошуундуу, аскери көп.

kollu.

колдуу (колу бар)
колдуу болуу

колдуу (аскери бар)

Колу көп, аскерлүү, кошундуу. Сан колдуу душманга бет алып чыгар азаматтар.

Өз ажалынан эмес, кандайдыр бирөөлөр тарабынан, бирөөлөр аркылуу атайылап өлтүрүлүү деген мааниде колдонулат. Билбейм, айтор, апамды атам колдуу болгон дешип атышат (Саатов). Эгер алар Таштанбектин ким колдуу болгонун ачык билишкен болсо, анын үйүн өрттоп жибермек (Саатов).

Өз ажалынан эмес, кандайдыр бирөөлөр тарабынан, бирөөлөр аркылуу атайылап өлтүрүлүү деген мааниде колдонулат. Билбейм, айтор, апамды атам колдуу болгон дешип атышат (Саатов). Эгер алар Таштанбектин ким колдуу болгонун ачык билишкен болсо, анын үйүн өрттөп жибермек (Саатов).