1. дух-покровитель;
2. покровитель.

зат. Жактоочу, кубаттоочу, болушуучу.

protector про‘тэктэ;
supporter сэ‘поотэ

колдоочу (а.)

1. Колдой турган, жөлөп-таяган, жактаган, жардам кылган, болуша турган. Атаң Манас артык шер, Кулунум, колдоочу жери ошол жер («Манас»). Мени колдоочу адам ошол жалгыз таякем эле («Ала-Тоо»). 2. тотем менен бирдей.

koldooçuluk
şefaat

колдоочулук, колдоочу лукка