келжирек менен бирдей. Сен да өзүңчө келжир сөздөрүңдү айтып калууга шашып турасың го! («Ала-Тоо»).
этиш. Маанисиз сөздөрдү көп сүйлөө, маңыздануу, калжырап сүйлөй берүү. Олуям чынды билбейсиң, Келжирейсиң, сүйлөйсүң (Барпы).
болтать, говорить чепуху;
өз билүүнчө келжирей берет он болтает всё, что ему в голову взбредёт.
Мааниси жок сүйлөй берүү маңызданып көп сүйлөө, – Эй Чегиртке, сен эмне деп келжирейсиң?! – деди Чаргын чечкиндүү кайталап (Сыдыкбеков). Келжиреп мында турганча, Бая эле кемеге жакка бет албай («Эр Табылды»). Ал укканын келжиреп айта берүүчү неме (Абдукаримов).
1. болтовня;
куру келжирек пустая болтовня;
2. болтун.
сын. Маңыз, сүйлөөк, калжырак. Барпы, келжиректериң көбөйүп кетти (Байтемиров).
Келжиреген маңыз, көп сүйлөгөн келжир. Келжирек адам.
зат. Маңыздык, калжырактык, көп сүйлөөчүлүк, тантырагандык.
келжиректик, келжирек тиги, келжиректик ке
Маңызданып көп сүйлөгөндүк, келжирей бергендик.
келжире этишинин аркылуу мамилеси.
келжире этишинин аркылуу мамилеси.
взаимн. от келжире-
вести пустые разговоры, калякать.
келжире этишинин кыймыл атоочу.
келжире этишинин кыймыл атоочу.