каршык

этиш. Каршы туруу, өчөшүү, эрегишүү. Мага каршыккан бирөө бар (Жантөшев). Эмне үчүн жанын сабап мага каршыгат (Жантөшев).

каршык-

противостоять, выступать против, противиться, злобно упорствовать.

каршык-, каршыгат, кар шыккан

Каршы туруу, өчөшүү, каршылык көрсөтүү. Эмне үчүн жанын сабап мага каршыгат? (Жантөшев). Мага каршыккан сен болсоң, аларыңды алып тынчы («Ала-Тоо»).

упрямый.

каршыкма

Каршыгып, өчөшүп калма кежир.

понуд. от каршык-.

каршыктыр-

каршык этишинин аркылуу мамилеси.

каршыктыруу