1. темнота, тьма;
2. перен. невежество.

зат. 1. Жарык жоктук, жарык эместик. Айлананы караңгылык басып,.. шамал боло баштады (Жантөшев).
2. өт. Билимсиздик, кат тааныбагандык, окубагандык. — Караңгылык курусун, Болуштун лампасына көрүндүк бергенибиз да ырас, — деп Акман борс-борс күлдү (Сыдыкбеков).

dark даак;
darkness даакнис

karanlık.

караңгылык, караңгы лыгы, караңгылыкка

1. Жарыгы жоктук, түн болгондук, жарык эместик. Асман улам барган сайын түнөрүп, жер бетиндеги караңгылык коюулана берди (Абдукаримов). Күн батып, уламдан-улам жер бети караңгылыктын кучагына кирди (Жантөшев). Караңгылык тоонун аппак жүзүн да көрсөтпөдү (Каимов). 2. өт. Кат тааныбагандык, окубагандык, билимсиздик, түшүнүгү, аң-сезими өнүкпөгөндүк. Окуу – жакшылык, окуусуз –караңгылык (макал). Караңгылыгыман ушул күнгө туш келдим (Бектенов). Караңгылык курусун, болуштун лампасына көрүндүк бергенибиз да ырас (Сыдыкбеков).