хулитель;
уст. обвинитель.

зат. эс. Айыптоочу, күнөөлөчү

каралоочу (а.)

1. Айыптоочу (жоопко тартылган адамдын айыбын мойнуна коюу милдетин аткаруучу). 2. Оң, туура ишти тескери, ак ниет, таза адамдарды кара көрсөткөн адам.