Толковый словарь кыргызского языка. 2015
1. Аябай кыргын салуу, өлүмгө учуратуу, талкалоо. Каарданып алыпсың, Канымды төксөң мен мына («Манас»). Каарданып алыпсың, Канымды төксөң мен мына («Манас»). Кара кытай манжу журт, Кармашса канын төгөм деп («Манас»). Кан төгүүдөн аянбас, жакыны жок жалгыздын (Осмоналиев). 2. Өлүү, ажалы жетүү. Мүмкүн башың кесилип, каның төгүлөр (Жантөшев).