этиш. Каттоо, кат-кат кылуу, бир нерсени үстү-үстүнө коюу, жыюу ж.б. [Керез].. бешилик менен чөптү кабаттай сайып, тез-тез ыргытат (Бейшеналиев).
слоить, наслаивать, укладывать слоями;
эки кабатта сделать в два слоя;
кабаттап темир соот кийип фольк. надев несколько железных кольчуг.
Биринин үстүнө экинчисин кабат келтирүү, каттоо, кабат-кабат кылып беттештирүү, бириктирүү. Керез бешилик менен чөптү кабаттай сайып, тез-тез ыргытат (Бейшеналиев). Анархан колуна эки жоолукту кабаттап кармап турду (Жантөшев). Жутаке эки кесим чучукту кабаттай сугунду (Жантөшев).
кабатта этишинин туюк мамилеси.
возвр.- страд. от кабатта-.
кабатта этишинин туюк мамилеси.
кабатта этишинин өздүк мамилеси.
кабатта этишинин өздүк мамилеси.
кабатта этишинин аркылуу мамилеси.
взаимн. от кабатта-
слоиться, наслаиваться.