1. Ичке болуу, ичке абалга келүү, мурдагыга салыштырганда ичке боло баштоо. Арыктап адам ичкерет, Азаптуу ишке кайгырса («Олжобай менен Кишимжан»). Мойнуң кылдай ичкерет, Сары оору мээнет дарт менен (Токтогул). 2. Кууш абалга келүү мурдагыдай кеңири, жазы болбой тар, ичке абалга келүү. Күрпүлдөк суусу барган сайын ичкерип, жайлап агып, кара сууга айланып, жээгине теңселип камыш өнө баштайт (Сыдыкбеков).
~: от ичкерештир- поправлять огонь в очаге, подкладывая наверх оставшееся по краям недогоревшее топливо; оң колу менен куурай ичкерештирип, оттун күйгөнүн тиктөөдө правой рукой поправляя (горящий) курай, он пристально смотрит на огонь.
Куурай, чырпык сыяктуу отундардын күйүп бүтө элек кийинки бөлүктөрүн улам алга, ичкери жакка жылдырып, ондоштуруп туруу. Дарияхан Айдарга суу берип, эки жагын кымтыды да, күйүп жаткан отту ичкерештирди (Жантөшев).
такт. Бир нерсенин ички жагы, ичи; ич жакка, илгери карай. Ичкериде балбылдап күйгөн чоң лампанын айланасындагы кишилерди көрдү («Эл
акындары»). Тор кашканы мамыга байлап ичкери кирди («Ала-Тоо»).
1. Турак жайдын, үйдүн ж. б. ички тарабы, ич жагы. Ичкери киргиле,– деп Зейпи бөлмөнүн эшигин ачты (Абдукаримов). Эшикти акырын чертсем, ичкериден жооп болбоду (Мавлянов). 2. Ич жакты карай, илгери карай. Базыл жобураган бойдон ичкери жөрмөлөдү (Касымбеков). 3. Чет жактагы эмес, ички борбордук тараптагы, ичкерки. Ичкери шаарларда окушка Осмонкулга мүмкүнчүлүк болгон жок («Ала-Тоо»).
1. Чет жакалардагы же борбордон алыс жайда эмес, борборго жакын. Бактын, гүлдүн шаары деген сөздү ичкерки жерди көп кыдырган адамдардан бир нече жолу угушкан (Бейшеналиев). 2. Ич жактагы, түпкү, төр жактагы, ички. Ичкери үйгө кирдим (Абдыраманов).