1. внутрь, внутри;
2. южн. этн. (в старом быту у узбеков и таджиков) внутренняя, женская половина дома.

такт. Бир нерсенин ички жагы, ичи; ич жакка, илгери карай. Ичкериде балбылдап күйгөн чоң лампанын айланасындагы кишилерди көрдү («Эл
акындары»). Тор кашканы мамыга байлап ичкери кирди («Ала-Тоо»).

içkeri
içeri

içeri.

ичкери

1. Турак жайдын, үйдүн ж. б. ички тарабы, ич жагы. Ичкери киргиле,– деп Зейпи бөлмөнүн эшигин ачты (Абдукаримов). Эшикти акырын чертсем, ичкериден жооп болбоду (Мавлянов). 2. Ич жакты карай, илгери карай. Базыл жобураган бойдон ичкери жөрмөлөдү (Касымбеков). 3. Чет жактагы эмес, ички борбордук тараптагы, ичкерки. Ичкери шаарларда окушка Осмонкулга мүмкүнчүлүк болгон жок («Ала-Тоо»).