затаённый

~, ­ая, -ое
1. прич. от затаить;
2. прил. (тайный) ичте сакталган;
затаённые желания ичте сакталган тилек;
3. прил. (приглушённый) бөлөккө угулбаган, сыртка чыкпаган;
затаённый говор күбүр-шыбыр (башка адамдарга угузбай күбүрөшүү);
с затаённым дыханием демин ичке тартып, кың дебестен.