признающий свою вину;
биз сизге жыгылыштуубуз мы признаём свою вину перед вами;
жыгылыштуумун! виноват!;
жыгылыштуу, жүйөлүү сөз доказательная, убедительная речь с извинениями.

сын. Моюнга алган, жүйөлүү, орундуу деп эсептеген. Биз сизге жыгылыштуубуз. «Ал сөзүңүзгө жыгылыштуумун» деди Өскөнбай (Таштемиров). Ырас, жыгылыштуумун, айып менде.

жыгылыштуу

Сөздөн, натуура же олдоксон иштелген иштен улам жаңылыштыгын, кемчилигин, мойнуна алган абал. Жолдошу Зарлыктын сөзүнүн ырастыгына жыгылыштуу болгондой унчукпай калды (Элебаев). Салыке, өткөндөр үчүн мен жыгылыштуумун (Каимов).

жыгылыштуулук