1. проводник;
2. строитель дороги, человек, работающий на строительстве дороги;
3. ист. человек, обслуживавший почтовые тракты (очищал, исправлял, а также выезжал со своей лошадью на помощь застрявшей почтовой повозке).

зат. Жол кызматындагы же жол куруучу адам. Кубангандан жолчулар, Кужулдашып калышты (Аалы). Балыкчы азыркы күндө темир жолчулардын, кемечилердин, өндүрүшчүлөрдүн гүлдөгөн шаары болуп калды (Убукеев).

жолчу

1. Жол куруучу же жол кызматында иштөөчү адам. Кубангандан жолчулар, Кужулдашып калышты (Токомбаев). 2. тар. Почта жолунда иштөөчү, жолду тазалоочу, оңдоочу жана кирекечтерге жардам берүүчү адам. Жолчулардын кыштоолору ушул жерден көрүнүп турат (Элебаев).

1. всё, свойственное пребыванию в пути, в путешествии;
2. ист. обязанности или положение жолчу (см. жолчу 3).

yolculuk.

жолчулук

Жолдо, жол кызматында иштегендик.