разведчик; страж;
кароолчу кабар бергенде, жесекчи жете келгенде, Желкайып өзүң бар элең фольк. когда караульный дал знать, когда разведка прибыла, ты, Джелькайип, сам был (там).

зат. Кароолчу, чалгынчы, жесекте турган адам. Жесекчи кыбалуу кыраакы болбосо жол чалынабы (Жантөшев).

жесекчи (кароолчу)

1. Чалгынчы, жесекке чыккан адам. Жесекчи кыбалуу кыраакы болбосо жол чалынабы (Жантөшев). 2. Кароолчу, сакчы, күзөтчү. Калың малды кайтарган, Отуз калмак жесекчи («Эр Табылды»).