жердүү Киргизско-русский словарь Юдахина 1. имеющий землю, обладающий землёй;2. уст. то же, что жергиликтүү;жердүү кызматчы местный работник.
жердүү Толковый словарь кыргызского языка (1969) сын. Жери бар; жери көп. Кедейлерди жердүү кылды («Эркин тоо»).
ЖЕРДҮҮ Толковый словарь кыргызского языка. 2015 Жери бар, жерге ээ. Жерсиз-уусуз какшап жүргөн кедейлерди жердүү кылды («Эркин Тоо»).