ир. южн. [бәшәрә]
физиономия, лицо; облик.
Бет, өң жүз, кебете кешпир. Э, башараң куруп кетсин! Башарасин көрктөгөн, баркырап жылдыз чокудан («Эл адабияты»).
1. Сырдуу белги, касиеттүү аян; Кээде касиет, кудурет маанилеринде да колдонула берет. Эч башарат көрө албай. («Манас» С. О.). 2. Ишарат, жаңсап. Бир аксакал дубана келип башарат берип: «Сен ыйлап, кайгырып жатканың менен эч пайда таппайсың, зил болуп өлөсүң» дейт («Эл адабияты»).