ачыштыр

ачыш I этишинин аркылуу мамилеси.

ачыштыр-

понуд. от ачыш- IV
причинять жгучую боль; разъедать;
туз жарамды ачыштырат соль разъедает мою рану.

ачыштыр-

ачыш II этишинин аркылуу мамилеси. Айнаш чыгып турмушка, Ачыштырды жүрөктү (Сарногоев).

Кайсы бир заттын, мисалы, дарынын ачыштыра турган касиети. Бул дарыңар ачыштырма дары экен, айланайындар («Кыргызстан маданияты»).

и. д. от ачыштыр-.

ачыштыруу

Кайсы бир заттын, мис. дарынын ачыштырган учуру (абалы, процесси). Терини дүүлүктүрүү, ачыштыруу болбой койбойт («Ден соолук»).