Русско-кыргызский словарь Юдахина
м.
1. ист. атаман (казактык войсколордо жана селениелерде дайындалган же шайланган начальник);
станичный атаман станица атаманы;
войсковой атаман войско атаманы, войсколук атаман;
2. уст. атаман (каракчылар тобунун башчысы);
3. перен. атаман (жалпы башчы; баштоочу).

Толковый словарь кыргызского языка. 2015
1. тар. Революцияга чейинки Россияда: казак-орус аскерлеринде жана кыштактарында дайындалуучу же шайлануучу начальник. Станица атаманы. Атаман Дутовдун армиясы (Сасыкбаев). 2. Башчы, жетекчи. Каракчылардын атаманы.