1. беленький;
ап-апакай белый-белый;
2. дет. красивый; хороший.

сын. 1. Аппак, таза. Апакай кичине тамдар («Советтик Кыргызстан»).
2. Татынакай, жакшынакай (көбүнчө кичинекей балдарга карата айтылат). Ушул Мыскал апакай, татынакай эле (Сыдыкбеков).

апакай

1. Таптаза, аппак; таптаза болуп үтүктөлгөн же жылмакай ак. Апакай колдорунун кичинекей манжаларын санап чыкты (Таштемиров). Халатынын жакаларын кымтылап, апакай төшүн дароо жаап алды (Акматов). Кир кол менен кармагыс апакай, назик үлбүрөк (Өмүрканов). 2. Татынакай, кооз, көзгө көрүнүктүү (көбүнчө балдардын речинде колдонулат). Апакай көйнөк. Колуна кармаганы апакай бүрдүү гүлкайыр (Айтматов).

апакайлык, апакайлыгы