этиш. Мейман катарында башка айылга, башка үйгө баруу, айыл кыдыруу. Сулай эне мындан үч күн мурун алыс бир колхоздо турган инилериникине айылчылап кеткен (Таштемиров).

ездить по чужим аулам с целью получить угощение;
айылды айылчылап разъезжая по чужим аулам (по гостям).

айылчыла-

Айылга же тааныштардын, жакын адамдардын үйлөрүнө меймандап, айылдап баруу. Жылдызкан үйдө жалгыз. Энеси айылчылап кеткен (Байтемиров). Сулай эне мындан үч күн мурун алыс бир колхоздо турган инилериникине айылчылап кеткен (Таштемиров). Ат болбосо экөөбүз Айылчылар күн кана? (Токтогул). Айрымдары каникул убагында эс алуу үчүн жайлоого тааныштарына айылчылап жөнөшөт (Бейшеналиев).

айылчыла этишинин аркылуу мамилеси.

понуд. от айылчыла-;
баланы айылчылатып кел свези парнишку в чужой аул (в гости).

айылчылат-, айылчы латты

айылчыла этишинин аркылуу мамилеси. Айылчылатпай коюуга акың барбы? – деп баягы какшанган аял дагы жаагын жанды («Чалкан»).

айылчылатуу

айылчылаш