этиш. Ийменүү, жазгануу, тартынуу, уялуу. Атай жалгыз чоочун үйгө басып кирүүгө айбыга турган (Бейшеналиев). Келиндерге мен калдым Кеп айтыштан айбыгып (Токтогул).

стесняться, стыдиться, смущаться;
асыл секет, сен үчүн айбыкпай элден зардадым фольк. из-за тебя, моя милая, я горевал, не стыдясь людей.

айбык- айбыгат, айбыккан

Жазгануу, ийменүү, тартынуу, бир нерсени иштөөгө же бир жакка багыт алганга батына албаган абал. Атай да баруудан айбыкты (Каимов). Умсунуунун жүрөктөгү ыргагын Ушакчылар угабы деп айбыгам (Байзаков). Ары айбыгып, ары жандай көргөн атаны аёо себебинен Батийна да бир аз жумшаргансыды (Сыдыкбеков).

айбык этишинин аркылуу мамилеси.

айбыктыр-

айбык этишинин аркылуу мамилеси. Үйдө отургандардын сүрү мени айбыктырып шаштымды кетире турган болду («Ала-Тоо»).

айбыктыруу