1. вид, образ человеческий;
анын көрүнүшүндө адамдык сүрөт жок он потерял облик человеческий (он похудел, у него жалкий вид);
2. (ср. адамчылык) человечность, доброта;
ашкан сулуу жаркырап, адамдыгы дагы бар фольк. блистает красавица несравненная, и доброта у неё есть.

сын. Кишилик; адамга, адам баласына таандык. Адамдык сүйүү — ак сүйүү, Адамга тагдыр берүүчү («Мендирман»).

human ‘хйуумэн

adamlık, iyilik, insanlık.

адамдык

1. Жогорку моралдык жана интеллектуалдык касиеттерди өзүнө топтогондук. Эл кадырын билбеген Адамдыкка жарабас («Курманбек»). 2. Адам баласына таандык. Өлгөнгө топурак салыш ар кимдин адамдык милдети (Убукеев).