1. охотник;
2. охотник с сетями на птиц.
зат. Мергенчилик кылуучу, ууга чыгуучу, аңчылык кылуучу. Уучуларыбызга тапшырма берсек, тирүү карышкырларды да кармап келишет (Бөкөнбаев).
Мергенчилик кылуучу, ууга чыгуучу, аңчылык кылуучу. Уучуларыбызга тапшырма берсек, тирүү карышкырларды да кармап келишет (Бөкөнбаев).
Жалгыз эмес, жок эмес, башкасы да бар. Баатырдан туяк калган турбайбы, уучуңуз куру эмес экен, белиңизге таңуу бар турбайбы, кутманым! (Касымбеков). Темириң сынса Болотуңуз аман, уучуңуз куру эмес, Теңирберди аке... (Касымбеков).
Жалгыз эмес, жок эмес, башкасы да бар. Баатырдан туяк калган турбайбы, уучуңуз куру эмес экен, белиңизге таңуу бар турбайбы, кутманым! (Касымбеков). Темириң сынса Болотуңуз аман, уучуңуз куру эмес, Теңирберди аке... (Касымбеков).
1. охота;
уучулук - акмакчылык охота пуще неволи (букв. охота - дурость);
2. охотничий промысел.
зат. Мергенчилик, аңчылык, ууга чыгуучулук. Азизхан уучулуктан жолу болбой келе жатты (Осмонов).
уучулук, уучулугу, уучулукка
Мергенчилик, аңчылык, ууга чыгуучулук. Азизхан уучулуктан жолу болбой келе жатты (Осмонов).