Русско-кыргызский словарь Юдахина
сов.
1. учуу, учуп кетүү (баруу);
птица вспорхнула и полетела куш талпынды да учуп кетти;
самолёт полетел в Москву самолёт Москвага учуп кетти;
2. (о брошенных предметах) барып тийүү;
камень полетел в окно таш терезеге барып тийди;
3. перен. разг. (побежать) катуу жүгүрүү;
4. перен. разг. (упасть) жыгылып түшүү, учуп кетүү, куланып түщүү;
я поскользнулся и полетел мен тайгаланып жыгылып кеттим.