укрепившийся, устойчивый; солидный (о человеке);
ордо күтүп, хан болуп, орунтуктуу жан болуп фольк. он, заведя себе дворец, став ханом, стал солидным человеком.

сын. Туруктуу, жайлуу, бекем орун алган. Орунтуктуу эр болуп, Он эки мүчө тең болуп («Манас»).

орунтуктуу

Туруктуу, жайлуу, бекем орун алган. Орунтуктуу эр болуп, Он эки мүчө тең болуп («Манас»).