Жүрөгү айланып, куса тургандай болуп, өзүн начар сезүү. Көзү чымырап, көңүлү айнып барып токтоду (Бердикеев). Гүлайымдын көңүлү айнып кусат, көзү караңгылайт (Абдукаримов).
Жүрөгү айланып, куса тургандай болуп, өзүн начар сезүү. Көзү чымырап, көңүлү айнып барып токтоду (Бердикеев). Гүлайымдын көңүлү айнып кусат, көзү караңгылайт (Абдукаримов). В.: Көөнү айнуу. Көөнүм айнып, жаным жер тартып турат («Чалкан»). Денемди жер тартып бараткандай, көөнүм айныйт, боюмду жерден көтөрө албай жаттым (Өмүрбаев).