күлдүр I грохот; күлдүр мамай или күлдүр мамай мылтык (в эпосе) огромное (букв. грохающее) ружьё; күлдүр мамай мылтыкты күлдүрөтө атыптыр фольк. из огромного ружья он с грохотом выстрелил; күлдүр-шалдыр см.шалдыр. күлдүр- II понуд. откүл- IV смешить; душманымды күлдүрдүң, ошонуң жакшы кеп беле? фольк. ты рассмешил (т.е. обрадовал) моего врага, разве это хорошо? өлгөндү күлдүргөн такой, который даже мёртвого рассмешит.
сын. Адамды күлдүргөнгө шыктуу, куудул, шайыр. Токтогул өтө куудул [комик], күлдүргүч болгон (Бөкөнбаев). Мүлдө кыргыз жеринде Күлдүргүч сендей жок эле (Осмонкул).
күл V этишинин аркылуу мамилеси. Бригадир Мукаштын айткан кеби олтургандарды күлдүрдү (Сыдыкбеков). Мурат агай түштөнгөнү чогулганда баарыбызды күлдүрүп тамашаларынан айтып берет.
Күлдүрөгөн, күлдүрттөп чыккан дабышты билдирүүдө колдонулат. Паровоз така-така, күлдүр-күлдүр, Тынымсыз кетип барат күндүр-түндүр (Абдыраманов). Батийна күлдүр-күлдүр саба бышып турган (Сыдыкбеков).
1. Күндүн күркүрөшү, чагылган түшкөндөгү катуу дабыштын чыгышы. 2. өт. Добушу өтө катуу чыккан, алыска тийген милтелүү чоң мылтык, замбирек. Күлдүр мамай мылтыкты, Күркүрөтө аттырды («Манас» С. О.).