колокол

м.
1. коңгуроо (асма жез коңгуроо);
2. тех. колокол (коңгуроого окшогон нерсе);
водолазный колокол суунун түбүнө түшүү колоколу.

Колокол

коңгуроо

(анат.) тикенбаштардын жылаажыны; жумуру курттардын жыныс системасындагы орган.

~, ая, -ое
колокол 1-ге т.;
колокольный звон коңгуроо үнү.

ж.
чиркөөнүн башындагы коңгуроолор илинген орун, мунара;
смотреть на что-л. со своей колокольни бир нерсеге өзүнүн тар көз карашы менен кароо.

м.
1. коңгуроо, кичине коңгуроо;
2. бот. коңгуроо гүл (гүлдүн коңгуроого окшош формалуу түрү).