1. беглец; дезертир;
2. беженец;
3. бегство;
качкында жүр- находиться в бегах;
4. уст. эмигрант;
5. уст. эмиграция.
зат. Качып чыккан, качып кеткен киши. Качкындарга өчөшкөнсүп, жамгыр төгө баштады (Жантөшев).
kaçkın
kaçak; mülteci, firari
качкын (зат а.), качкынга
качкын рактар (зоол.)
КАЧКЫН – КР жараны болбогон жана өзүн КРден качкын катары таанууну өтүнгөн, расасына, динине, улутуна, саясий ишенимдерине, белгилүү социалдык топко тийиштүүлүгүнө байланыштуу курмандыкка айланып калуу коркунучу олуттуу болгондуктан, башка мамлекеттеги өзүнүн туруктуу жашап турган ордун таштоого аргасыз болгон, ошондой эле улуттар аралык каршылашууларда жана куралдуу кагылышууларда куугунтукка алынуу коркунучу бар, ушул жагдайларга байланыштуу өз өлкөсүнүн коргоосунан пайдалана албаган же пайдалангысы келбеген адам.
1. Кандайдыр бир себеп менен жер которуп качып жүргөн, качып келген киши. Турпандан келген качкынды, Тургузбай айдап соттоду (Тоголок Молдо). Шашканынан качкындар малынын көбүн таштап кетти (Элебаев). 2. Аскерлик милдетин аткаруудан баш тарткан, армиядан качып жүргөн киши.
КАЧКЫН КҮБӨЛҮГҮ – «Качкындар жөнүндө» КР мыйзамдарына ылайык, КРде качкын катары таанылган адамдын кертбашын күбөлөөчү жана КР мыйзамдарында белгиленген тартипте ал адамды жана анын үйбүлө мүчөлөрүн ички иштер органдарында каттоого алуу үчүн негиз катары кызмат кылуучу документ.