страд. откыр- III; жутта мал кырылды во время джута погибло много скота; баркыттын түгү кырылды ворс бархата вытерся; кырылгыр! бран. чтоб тебе (ему) сгинуть!
кырылыш I и. д. откырыл-; чоң кырылыш болду было большое кровопролитие.. кырылыш- II взаимн. откырыл- 1. совместно подвергнуться массовой гибели, массовому уничтожению; 2. жестоко сразиться; кырылышкан жоо непримиримый враг.
Iзат. Кыргын, бирин бири өлтүргөн кыргындуу согуш.
КЫРЫЛЫШIIэтиш. Аябай катуу салгылашуу, кан төгүшүп салгылашуу. Кырылышкан майдан болуп өткөн жер ушул (Бөкөнбаев).