кепка Толковый словарь кыргызского языка (1969) зат. Чекеге келген жеринде кыры, козырёгу бар фуражка сыяктуу баш кийим. Кара кепкачан Капараалы Андрейдин сынына толду (Сасыкбаев).
КЕПКА Толковый словарь кыргызского языка. 2015 Маңдайында калканычы бар баш кийим. Миргүл да кепкасын өйдө көтөрүп коюп, кепке аралашты («Агым»). Те-тигинде бир чал турат. Кара драп кепкасы колунда (Байтемиров).