жуу II этишинин аркылуу мамилеси.

понуд. от жуу- II
подпускать близко;
"өлтүрөт экен мени" деп, "өзүнүн жуутпай боюна" фольк. он, мол, меня убьёт, не подпустив близко к себе.

жуут- (жакындат-),
жуутту

Жакын жолотуу, жанына келтирүү, жакындатуу. Мырзабекти чабандыкка жуутпасын сезди (Абдумомунов). Мамажакып ашык болуп калганын Төпаханга айтса, ал жуутпайт (Жантөшев).

жуутуу