ЖОНУ ЖУКАРУУ
Толковый словарь кыргызского языка. 20151. Арыктоо, этинен түшүү, азып-тозо баштоо, начарлай баштоо. Жаз катаал болуп, койлордун жону жукарып калды. 2. Колунда жок, жардылык абалга келүү, кедейленүү. Элдин жону жукарып, арыз айтуулар, нары карап күңкүлдөп сөгүнүүлөр күндөн-күнгө көбөйүп баратат (Касымбеков). Колдо эч нерсе жок жонубуз жукарып турган кез («Ала-Тоо»).