Толковый словарь кыргызского языка. 2015
1. Желге ыргалып желп-желп этүү, делбелектеп, ыргалган кыймылда болуу, желбирөө. Жыйылып үймөк чөптөр дөбө-дөбө, Желпилдеп желге эркелейт сайда камыш (Шүкүрбеков). Эки этеги желпилдеп, кулакчыны силкинди (Сасыкбаев). 2. өт. Токтоно албаган жеңил мүнөздө болуу, жеңилдик кылуу, ээлигүү, оолугуу. Жээниңмин деп желпилдеп, Жер чардаган эрсиңби? («Эр Табылды»).