жайланыш I
и. д. от жайлан-.
жайланыш- II
взаимн. от жайлан-
поместиться, разместиться, устроиться, обосноваться; расположиться;
Караколго жайланышып алдым я обосновался, устроился на постоянное жительство в Караколе.

жайланыш

Жай алуу, орун алып жайгашуу, жайлашуу, орунтукташуу. Жакшы болду экөөңдүн, Жайланышып калганың («Курманбек»).

жайланыш этишинин кыймыл атоочу.