1. тот, кто был на базаре или, тот, кто едет на базар для совершения торговой сделки;
түш кыйшая бергенде базарчылардын алды тарай баштады когда перевалило за полдень, начали разъезжаться те, что первыми приехали на базар;
2. уст. торговец, разъезжавший по базарам или по аулам;
алыс менен жууктун ченин билген базарчы стих. торговец, который, разъезжая по ближним и дальним базарам, знает всё ближнее и дальнее;
бадачы болсоң, - мал мына, базарчы болсоң, - эл мына фольк. если ты пастух,- вот тебе скот, если ты торговец, - вот тебе народ (можешь торговать).

зат. Базарлап жүргөн, базарга көп барган адам. Түш кыйшая бергенде базарчылардын алды тарай баштады (Жантөшев). Алыс менен жууктун Ченин билген базарчы (Тоголок Молдо).

базарчы

Базарлоого барган адам. Түш кыйшая бергенде базарчылардын алды тарай баштады (Жантөшев). || Базарга көп барып, базарда соода-сатык жүргүзүүчү адам. Арзан менен кымбаттын ченин билген базарчы (макал).

базарчыл

базарла менен бирдей.

отправляться на базар (который раныие, как правило, был далеко от аула).

базарчыла-

базарла менен бирдей.

базарчыла этишинин аркылуу мамилеси.

понуд. от базарчыла-
взять с собой на базар, чтобы развлечь (напр. ребёнка).

базарчылат-, базарчылатты

базарчыла этишинин аркылуу мамилеси. Алымкул айылдан келген туугандарын базарчылатып жүрдү («Чалкан»).

базарчылатуу

базарчыла этишинин кош мамилеси.

базарчылаш

базарчыла этишинин кош мамилеси. Жунуш Белек менен бирге барып, ага жардамдашып, базарчылашып келди («Ала-Тоо»).

базарчылоо

базарчыла этишинин кыймыл атоочу. Чөнтөгүңдө пул жетиштүү болсо базарчылоо көңүлдүү иш («Эркин-Тоо»).

Базарга, базар жерине таандык абал. Базарчылык деген ушул, бардыгы сатык.