Толковый словарь кыргызского языка. 2015
1. Ооруксунуу, ачыша түшүү. Эти ачынган эр неме койсунбу, камчысын бүктөп чыга келбейби («Чалкан»). 2. Ызага батып, ачууланып жаалдануу (жанга баткан абал). Ачынып алган Семетей Ак жолборс чапкан немедей, Атырылып кекенип Манастап ураан салыптыр («Семетей»). Жаны ачынган кургурдун жанына жолобойлу дедик («Ала-Тоо»).