громкий тревожный крик;
айгай сал- то же, что айгайла-.
зат. Катуу кыйкырык. Ан сайын айгайын баспай үн салды («Манас»).
айгай (айкай эмес)
айгай сал-
айгай чуу
Бирөөнү чакырган же кандайдыр бир себеп менен дүрбөтүп чуу салган катуу кыйкырык. Кырга чыгып алыптыр, Кыйкырып айгай салыптыр («Манас»). Айгайды калың салуучу, Ажыратып алуучу Күлчоро жетик мында жок («Сейтек»).
этиш. Катуу кыйкырык салуу, айгай салуу. Колду баштап жөнөдү, Айгайлаган чуу менен (Тоголок Молдо).
бить тревогу (громко и тревожно кричать).
Айгай салып кыйкыруу. Колду баштап жөнөдү, Айгайлаган чуу менен, Ала байрак туу менен (Тоголок Молдо).
айгайла этишинин аркылуу мамилеси.
понуд. от айгайла-
вызывать тревогу, вызывать тревожный крик;
айкырып четтен жоо кирсе, айгайлатпай ким тозот? фольк. когда с рёвом ворвётся враг, кто преградит (ему) путь, не вызывая криков тревоги (у своего народа) ?
айгайла этишинин аркылуу мамилеси. Айкырып четтен жоо кирсе, Айгайлатпай ким тосот («Сейтек»).
айгайла этишинин кош мамилеси. Айгайлашып алышып, Көкдөө менен эр Төштүк Аркы-терки чабышып («Эр Төштүк»).
айгайла этишинин кыймыл атоочу.
айгайла этишинин кыймыл атоочу.
правитель, заботящийся о благе народа.
айгайчы (башкаруучу)
(эск.)